ਸ਼੍ਰੀ ਬਾਬਾ ਕਲਾਧਾਰੀ ਜੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਕਲਾ-ਨਿਪੁੰਨ, ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਉੱਚ ਆਧਿਆਤਮਿਕ ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤ ਦੇ ਧਨੀ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਗੱਦੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੋਢਿਆਂ ‘ਤੇ ਆਈ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤਪੋਭੂਮੀ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਦਾ ਕਾਰਜ ਆਪਣੀ ਧਰਮਪਤਨੀ ਠਾਕੁਰੀ ਦੇਵੀ ਜੀ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਪ ਧਰਮ ਪ੍ਰਚਾਰ ਦੇ ਕਾਰਜ ਲਈ ਨਿਕਲ ਪਏ।

ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਪਰੰਪਰਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਸ਼੍ਰੀ ਬਾਬਾ ਕਲਾਧਾਰੀ ਜੀ ਪੈਦਲ ਹੀ ਪਿੰਡ-ਪਿੰਡ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ-ਸ਼ਹਿਰ ਜਾ ਕੇ ਧਰਮ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹੁਸ਼ਿਆਰਪੁਰ, ਜਲੰਧਰ, ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕਾਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਅਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕਰਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ, ਸੇਵਾ, ਸਦਾਚਾਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਭਗਤੀ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਵਿਅਕਤਿਤਵ, ਵਿਦਵਤਾ ਅਤੇ ਆਧਿਆਤਮਿਕ ਤੇਜ ਕਾਰਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤੱਕ ਸ਼ਰਧਾ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਲਿਆ ਜਾਣ ਲੱਗਾ।

ਪਵਿੱਤਰ ਗੱਦੀ ‘ਤੇ ਬਿਰਾਜਮਾਨ ਹੋਣ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਹੀ ਸਾਲ ਸ਼੍ਰੀ ਬਾਬਾ ਕਲਾਧਾਰੀ ਜੀ ਨੇ ਵੈਸਾਖ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੇ ਪਾਵਨ ਅਵਸਰ ‘ਤੇ ਵੈਸਾਖੀ ਮੇਲੇ ਅਤੇ ਮਾਘ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੇ ਮੌਕੇ ਮਾਘੀ ਮੇਲੇ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਰੰਪਰਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਮੇਲੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਧਾਰਮਿਕ ਆਸਥਾ ਅਤੇ ਸੰਗਤ ਦੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕੇਂਦਰ ਬਣ ਗਏ। ਸਮੂਹ ਪੰਜਾਬ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਦਵਤਾ, ਕਲਾ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸੇਵਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਸੀ।

ਸ਼੍ਰੀ ਬਾਬਾ ਕਲਾਧਾਰੀ ਜੀ ਦੀ ਧਰਮਪਤਨੀ ਠਾਕੁਰੀ ਦੇਵੀ ਜੀ, ਜੋ ਅੱਗੇ ਚੱਲ ਕੇ ਮਾਤਾ ਗੌੜ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈਆਂ, ਨੇ ਵੀ ਗੱਦੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਅਹਿਮ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ। ਬਾਬਾ ਜੀ ਦੇ ਧਰਮ ਪ੍ਰਚਾਰ ਲਈ ਬਾਹਰ ਰਹਿਣ ਸਮੇਂ ਉਹ ਪੂਰੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਨਾਲ ਗੱਦੀ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਗੱਦੀ ਵਿਖੇ ਸਦਾਵਰਤ ਲੰਗਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਅੱਜ ਵੀ ਸੇਵਾ, ਸਮਰਪਣ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਪਰੰਪਰਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।